Angel vieri taivaspuolenranah.
Nenga haduah pohjattomah kiändüi
Nägüi pimei, tiähtettömän kandai.
Avvois uadus kuulunuh ei iändü.
Algoi versuonii hil'l'ah viättiä
Harvoin sormien särizendü odva.
Mualoin unil nähtäväkse kodvan
Angel oman kuvahaizen jätti.
Taivas ahtas! Anna eläь armas
Olii mieli igäväizis pilvis,
Vaiku pimies igäizes häin arbuas
Ainos, midä nägüüomis silmis.
Аддис-Абеба, город роз.
На берегу ручьёв прозрачных,
Небесный див тебя принес,
Алмазной, средь ущелий мрачных.
Армидин сад… Там пилигрим
Хранит обет любви неясной
(Мы все склоняемся пред ним),
А розы душны, розы красны.
Там смотрит в душу чей-то взор,
Отравы полный и обманов,
В садах высоких сикомор,
Аллеях сумрачных платанов.