Кояш аяусыз, рәхимсез дә үзе —
Күкләрдә атлаучы Алланың
Акылдан язган йөзе...
Кояш хәзергене яндыр
Янә Киләчәкләр хакына,
Тиз узганга тимә, исән калдыр.
Солнце свирепое, солнце грозящее,
Бога, в пространствах идущего,
Лицо сумасшедшее,
Солнце, сожги настоящее
Во имя грядущего,
Но помилуй прошедшее!