Түсімде менің: өліппіз бірге
Жатырмыз салқын жүзбенен.
Екі аппақ табыт қайғылы түрде
Қатар тұр қара үзбеген.
Айтып ек қашан “болды” дегенді
Қай шақта еді...қай кезде...
Бір түрлі...жүрек көндігеді енді...
Жыламайды да...жай көзге.
Сезім де үркек... іркіп тұр қайғы
Күңгірт ойлар да анық тым...
Ерінің әсем ынтықтырмайды
Десем де мәңгі зарықтым.
Ғайыптан тайып өліппіз бірге...
Жатырмыз салқын жүзбенен.
Екі аппақ табыт қайғылы түрде
Қатар тұр қара үзбеген...
Мне снилось: мы умерли оба,
Лежим с успокоенным взглядом,
Два белые, белые гроба
Поставлены рядом.
Когда мы сказали — довольно?
Давно ли, и что это значит?
Но странно, что сердцу не больно,
Что сердце не плачет.
Бессильные чувства так странны,
Застывшие мысли так ясны,
И губы твои не желанны,
Хоть вечно прекрасны.
Свершилось: мы умерли оба,
Лежим с успокоенным взглядом,
Два белые, белые гроба
Поставлены рядом.