Na dalekiej planecie Wenus
Slonce swieci stokroc zlocisciej,
Tam na Wenus, ach, tam na Wenus
Drzewa maja blekitne liscie.
Spiewne, nieujarzmione wody,
Wodospady, gejzery, rzeki
W dzien spiewaja wolnosci ody,
W nocy swieca jak ognik lekki.
Tam na Wenus, ach, tam na Wenus
Nie ma wladczych slow ani szorstkich,
Bo narzecze aniolów z Wenus
Same tylko zna samogloski.
Jesli mówia ea i ai —
Jest obietnic w tym slodkie drzenie,
Uo, ao - o starym raju
Pozlocistym neci wspomnieniem.
Tam na Wenus, ach, tam na Wenus
Przedsmiertnego nie ma cierpienia,
Jesli kto umiera na Wenus —
To sie w pare wodna zamienia.
I wedruja zlotawe dymy
W chaszczach zmierzchu blekitniejacych
Lub jak dobrotliwe pielgrzymy
Nawiedzaja jszcze zyjacych.
На далекой звезде Венере
Солнце пламенней и золотистей,
На Венере, ах, на Венере
У деревьев синие листья.
Всюду вольные звонкие воды,
Реки, гейзеры, водопады
Распевают в полдень песнь свободы,
Ночью пламенеют, как лампады.
На Венере, ах, на Венере
Нету слов обидных или властных,
Говорят ангелы на Венере
Языком из одних только гласных.
Если скажут «еа» и «аи» —
Это радостное обещанье,
«Уо», «ао» — о древнем рае
Золотое воспоминанье.
На Венере, ах, на Венере
Нету смерти терпкой и душной,
Если умирают на Венере —
Превращаются в пар воздушный.
И блуждают золотые дымы
В синих, синих вечерних кущах,
Иль, как радостные пилигримы,
Навещают еще живущих.