Кызыл агачтан ич көймәм минем,
Һәм флейтам да минем яшмадан.
Ефәктәге тапны су бетерә,
Шәраб — күңелдәге юшкыннан.
Әгәр синең карамакта булса
Җиңел каек, шәраб вә иркәң,
Нәрсә кирәк инде тагын сиңа? —
Син күк даһиедай бай икән!
Из красного дерева лодка моя,
И флейта моя из яшмы.
Водою выводят пятно на шелку,
Вином — тревогу из сердца.
И если владеешь ты легкой ладьей,
Вином и женщиной милой,
Чего тебе надо еще? Ты во всем
Подобен гениям неба.