Æмæ та иу дзæгъæлы бон,
Иттæг рæсугъд, фæлæ дзæгъæлы!
Æрцу, рæвдаугæ ʻндæрг, уæндон,
Æмæ дæ цæппузыр хæдон
Ыскæн хæццæ удæн йæ уæлæ.
Æрцыдтæ ды… Ды сурыс дард
Фыдуацхæссæг мæргъты — мæ мæттæ.
О, барджын æхсæв, карз æлдар,
Нæ разындис нæ тых, нæ бар
Уæлдæр дæ уæлахиздзау фæдтæй.
Æмырад стъалытæй кæлы,
Æрттивы мæй — дæ урс цонг абон,
Æмæ та ногæй фын уынын,
Мæ ныфсæвæрд бæстæ и уым —
Мæ бæллиццаг, фæлæ сыгъд амонд.
Еще один ненужный день,
Великолепный и ненужный!
Приди, ласкающая тень,
И душу смутную одень
Своею ризою жемчужной.
И ты пришла… ты гонишь прочь
Зловещих птиц — мои печали.
О, повелительница ночь,
Никто не в силах превозмочь
Победный шаг твоих сандалий!
От звезд слетает тишина,
Блестит луна — твое запястье,
И мне во сне опять дана
Обетованная страна —
Давно оплаканное счастье.