Kolejny niepotrzebny dzień,
Wspaniały, jednak nadmiarowy!
Przychodźże, pieszczotliwy cień
I duszy niewyraźnej zmień
Ubiór, na ornat swój perłowy.
I ty przyszedłeś... Gonisz stąd
Złowieszcze ptaki - smutki moje.
O, nocy, twardo trzymasz rząd,
Wbrew tobie trudno iść pod prąd,
Bo władczo brzmią sandały twoje!
Na ziemię cisza spada z gwiazd,
Lśni księżyc - jak klejnoty twoje,
Znów widzę we śnie inny świat,
To Ziemi Obiecanej szmat —
Łzami zroszone szczęście moje.