Սերգեյ Եսենին
Հարց տվի այսօր դրամափոխին...

«Պարսկական մեղեդիներ» շարքից


Հարց տվի այսօր դրամափոխին,
Որ կես թուման է մի ռուբլուն տալիս,
Թե ինչպես ասեմ չքնաղ Լալային,
Պարսկերեն նուրբ ու քնքուշ՝ «սիրելիս»:

Հարց տվի այսօր դրամափոխին
Մեղմաձայն, Վանա ալյաց պես խաղաղ,
Թե ինչպես ասեմ չքնաղ Լալային
Խոսքը «համբուրել» քնքշանվաղ:

Նորից հարց տվի դրամափոխին,
Սրտիս պահ տված ներքին երկյուղս,
Թե ինչպես ասեմ չքնաղ Լալային,
Ինչպես շշնջամ ու ասեմ «իմս»:

Հակիրճ էր խոսքը դրամափոխի՝
Խոսքերը սիրուն չեն էլ վայելում,
Սիրուց տնքում են կորստից վախի
Եվ հակինթի պես աչքերն են փայլում:

Համբույրը չունի և ոչ մի անուն,
Համբույրը գիր չէ գրված շիրմին,
Ալ վարդի պես է համբույրը բուրում,
Ծաղկաթերթի պես՝ հալչում շուրթերին:

Սիրուց երաշխիք չեն ուզում կանխավ,
Խինդ ու վիշտը այդ մեկտեղ են կիսում,
«Դու իմն ես» կասեն ձեռքերը հարկավ,
Երբ սև ծածկոցն են երեսից քաշում:

Սեմ Գորյան

Сергей Есенин
Я спросил сегодня у менялы...

Я спросил сегодня у менялы,
Что дает за полтумана по рублю,
Как сказать мне для прекрасной Лалы
По-персидски нежное «люблю»?

Я спросил сегодня у менялы
Легче ветра, тише Ванских струй,
Как назвать мне для прекрасной Лалы
Слово ласковое «поцелуй»?

И еще спросил я у менялы,
В сердце робость глубже притая,
Как сказать мне для прекрасной Лалы,
Как сказать ей, что она «моя»?

И ответил мне меняла кратко:
О любви в словах не говорят,
О любви вздыхают лишь украдкой,
Да глаза, как яхонты, горят.

Поцелуй названья не имеет.
Поцелуй не надпись на гробах.
Красной розой поцелуи веют,
Лепестками тая на губах.

От любви не требуют поруки,
С нею знают радость и беду.
«Ты моя» сказать лишь могут руки,
Что срывали черную чадру.

Стихотворение Сергея Есенина «Я спросил сегодня у менялы...» на армянском.
(Sergey Esenin in armenian).
>