Төнге күккә ай калка да,
Назлана, булып гашыйк.
Кичке җил күлне гизә дә,
Су өстен үбә шашып.
И, нинди илаһи кушылу,
Бер-береңне мең табып!
Әмма кешеләр сирәк кушыла —
Бәхет юлы еш ябык...
Луна восходит на ночное небо
И, светлая, покоится влюбленно.
По озеру вечерний ветер бродит,
Целуя осчастливленную воду.
О, как божественно соединенье
Извечно созданного друг для друга!
Но люди, созданные друг для друга,
Соединяются, увы, так редко.