Минем сүзләрем тудырган
Гигантлар пиво эчте
Төне буе. Җете кызыл
Шомлы хәтәрләр үсте...
И, әгәр минем анымны
Эчсәләр, тхзәр идем,
Таңның назлы бармаклары
Янә күңелемә тиде...
Уяндым, инде кичкырын
Сазлыкта томан тугач,
Җирдә борчулы җылы җил
Көньяктан килеп тулгач.
һәм мин кинәт үткән көнне
Ихласлы җәлләп куйдым —
Ул бит үз теләге белән
Гомерен минсез җуйды...
Көнге яктылык артыннан
Дәррәү чабасы иде! —
Тик аны куып җитә алмам,
Төн хаким итә инде.
Моим рожденные словом,
Гиганты пили вино
Всю ночь, и было багровым,
И было страшным оно.
О, если б кровь мою пили,
Я меньше бы изнемог,
И пальцы зари бродили
По мне, когда я прилег.
Проснулся, когда был вечер.
Вставал туман от болот,
Тревожный и теплый ветер
Дышал из южных ворот.
И стало мне вдруг так больно,
Так жалко мне стало дня,
Своею дорогой вольной
Прошедшего без меня…
Умчаться б вдогонку свету!
Но я не в силах порвать
Мою зловещую эту
Ночных видений тетрадь.