Irína Odójevtseva
De handen naar de maan geheven...

De handen naar de maan geheven
stond zij daar aan het vensterraam.
Met groen venijn van de verveling
verblindde haar de felle maan.

De herfstwind zong zijn gierend wijsje
vol zelfmoordachtig leed en haat
en op haar tong smolt als een ijsje
de smaak van ontrouw en verraad.

Arie Van Der Ent

Ирина Одоевцева
К луне протягивая руки...

К луне протягивая руки,
Она стояла у окна.
Зелёным купоросом скуки
Светила ей в лицо луна.

Осенний ветер выл и лаял
В самоубийственной тоске,
И, как мороженое, таял
Измены вкус на языке.

Перевод стихотворения Ирины Одоевцевой «К луне протягивая руки...» на голландский.